Strona głównaprodukcja

Uprawa złocieni średnio i drobnokwiatowych.

Data: 2020-10-20, Data edycji: 2020-10-20

Uprawa złocieni średnio kwiatowych.


W wielu wypadkach trudno jest przeprowadzić podział złocieni na wielkokwiatowej średnio kwiatowe, gdyż wielkość kwiatostanu zależy od sposobu prowadzenia roślin. Na przykład niektóre odmiany średnio kwiatowe, jeżeli prowadzone są na jeden pęd, wytwarzają kwiatostany zbliżone wielkością do wielkokwiatowych.
Sposób uprawy na kwiat cięty jest następujący. Okres rozmnażania przypada na miesiące od marca do maja. Po ukorzenieniu się rośliny przesadza się do inspektów. Sadzonkując w kwietniu lub maju, uszczykuje się raz albo nie szykuje się zupełnie. Po jednorazowym usunięciu wierzchołka wzrostu otrzymuje się roślinę o 3-6 pędach. Roślina po usunięciu wierzchołka powinna mieć 10-15 cm wysokości.

Termin uszczykiwania.


Termin uszczykiwania zależy od wczesności i właściwości odmiany. Odmiany wczesne, kwitnące w gruncie w sierpniu i we wrześniu, uszczykuje się od połowy do końca maja, a kwitnące później w szklarni – w pierwszej połowie czerwca. Odmiany średnio wczesne, kwitnące w październiku i w listopadzie, wymagają uszczykiwania w drugiej połowie czerwca, a odmiany późne – w końcu czerwca i na początku lipca. Termin uszczykiwania jest ważny w uprawie złocieni na kwiat cięty, gdyż od tego zależy długość i sztywność pędu.

Sadzenie chryzantem.


Po okresie hartowania sadzi się złocienie w czerwcu do gruntu, gdzie pozostają aż do kwitnienia. W czasie wzrostu na zagonach jednym z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych jest usuwanie pędów bocznych, co decyduje o wczesności zakwitania. Oprócz tego ważne jest zabezpieczenie roślin przed deszczem od chwili, gdy pąki zaczynają się zabarwiać.
Odmiany średnio wczesne i późne, które nie zakwitną w gruncie, przenosi się od czerwca do września do szklarni i wysadza na zagonach. Nad zagonami w szklarni powinna być rozciągnięta siatka, jak w uprawie goździków, aby wyrastające pędy były proste.
Uprawa doniczkowa.

Sposób uprawy doniczkowej złocieni jest następujący. Sadzonkowanie złocieni rozpoczyna się w połowie marca, a kończy w połowie maja. Po ukorzenieniu sadzonki wysadza się do inspektu i w tym czasie formuje się roślinę przez uszczykiwanie pędów. Następnie doniczkuje się ją raz lub dwa razy (zależy od pory sadzonkowania).
Do jednej doniczki można posadzić dwie rośliny; mają one wówczas ładniejszy pokrój. Od czerwca do września doniczki z roślinami zagłębia się na zagonach w polu. Jesienią należy je zabezpieczyć przed przymrozkami. Szczególnie wrażliwe na niską temperaturę są odmiany biało kwitnące. Przenosi się do szklarni lub do inspektów, które przykrywa się na noc.
Sadzonkowanie złocieni można przeprowadzić także w okresie późniejszym, od połowy czerwca do połowy lipca. Sadzonki z tego terminu sadzi się po 3-5 sztuk, odchylone nieco na zewnątrz, w doniczkach o średnicy 12 lub 15 cm. Rośliny prowadzone są zazwyczaj na jeden albo na kilka pędów. Rośliny doniczkowe uszczykuje się nieco później niż te, które przeznaczone są na kwiat cięty, przez co uzyskuje się zwarty ich pokrój.
Złocienie średnio kwiatowe można rozmnażać od połowy czerwca do połowy lipca i uprawiać bez uszczykiwania. W uprawie na kwiat cięty sadzi się ukorzenione sadzonki gęsto, w rostawie 20x20 cm.

Uprawa złocieni drobnokwiatowych.


Złocienie drobnokwiatowe, które przede wszystkim sadzi się na rabatach, powinny być wytrzymałe na niesprzyjające warunki atmosferyczne i mało wymagające co do gleby i stanowiska. Ważną cechą złocieni drobnokwiatowych jest obfite kwitnienie oraz krzewienie się. Można uprawiać je na kwiat cięty i jako doniczkowe. Formując złocienie drobnokwiatowe do cięcia, nie usuwa się pąków bocznych ani pędów bocznych, co pozwala na naturalny rozwój rośliny. Powstają wtedy pędy wielokwiatowe. Wysokość rośliny nie powinna przekroczyć 1 metr. Do uprawy z wielokwiatowej, znanej także gałązkową lub bukietową, nadają się przede wszystkim te odmiany, u których pierwszy kwiat osadzony jest niezbyt głęboko w rozgałęzieniach. Również ważne jest to, aby pierwszy kwiat, znajdujący się na pędzie głównym, i kwiaty na pędach bocznych kwitły w krótkich odstępach czasu. Złocienie prowadzone na wiele pędów kwitną 2-3 tygodnie później w porównaniu ze złocieniami średnio kwiatowymi, sadzonkowanymi w tym samym terminie.

Złocienie rabatowe.


Złocienie uprawiane na rabaty powinny być silnie rozkrzewione. Maksymalne rozkrzewienie uzyskuje się, stosując trzykrotnie uszczykiwanie . Ostatnie uszczykiwanie odmian wczesnych przeprowadza się w czerwcu, a później w lipcu.
Cykl uprawowy rabatowych złocień drobnokwiatowych jest podobny, jak wielokwiatowych i średnio kwiatowych. Rośliny mateczne przechowują się przeważnie w zimnych inspektach. Sadzonkowanie odbywa się w inspektach w kwietniu i w maju. Przed posadzeniem do gruntu dobrze jest roślinny raz przesadzić. Obsadzanie kwater trwa od połowy maja do połowy czerwca. Stosuje się rozstawę 40x60 cm lub 60x60 cm. Podczas uprawy należy pamiętać o nawożeniu i podlewaniu, spulchnianiu ziemi oraz ochrony przed szkodnikami i chorobami.
Na rabaty sadzi się rośliny z pąkami, które zaczynają się zabarwiać, w rozstawie 25x30 cm. Stosuje się tu złocienie pomponowe, o pojedynczych kwiatach, półpełne i niektóre odmiany astrowate.

Uprawa kaskadowa chryzantem drobnokwiatowych.


Jednym ze sposobów uprawy złocieni drobnokwiatowych jest uprawa kaskadowa, polegająca na wyprodukowaniu długiego pędu z dużą liczbą drobnych kwiatów. Dekoracyjność polega w tym wypadku nie tylko na kształcie rośliny, ale przede wszystkim na dużej liczbie drobnych kwiatów, którymi obsypane są pędy. Dla lepszego efektu należy wybierać odmiany o ładnych barwach. Wymyślne kształty nadaje się roślinom przez odpowiedni rozkrzewienie. Rozkrzewienie następuje dzięki uszczykiwaniu. Jeden ze sposobów polega na tym, że młode rośliny o sześciu siedmiu liściach ogłowia się nad 4-5 liściem. Z wyrastających pędów wybiera się najsilniejszy pęd jako przewodni, którego w dalszym uprawie nie przycina się. Pozostałe pędy oraz nowe wyrastające ogławia się nad trzecim liściem. Ostatnie uszczykiwanie przeprowadza się w połowie września. Pęd przewodni przymocowuje się do drutu, a drut zagina pod kątem 45 stopni. Można również rozpinać pędy na rusztowaniu lub drabince. Ten sposób uprawy jest bardzo pracochłonny i dlatego rzadko stosowany, ponadto wymaga wczesnego sadzonkowania- w grudniu lub styczniu.